We leven meer en meer in een wegwerpmaatschappij. Als er iets kapot gaat is het lekker makkelijk om het maar gewoon weg te gooien omdat je voor een habbekrats een soortgelijk iets op de kop kunt tikken. Een mooi voorbeeld is de Nintendo DS lite waarvan ik er in het verleden tientallen op mijn operatietafel heb gehad. Terwijl de redenering van een aantal (gelukkig niet veel) mensen was: “Mja.. voor 40 euro heb ik weer een andere DS” was mijn redenering: “Mja… Voor 40 euro is je eigen DS weer als nieuw” (meest voorkomend euvel: kapot LCD/versleten touchscreen). Gelukkig waren de meesten het daar dan ook mee eens (als je voor 40 euro al een andere DS lite had!).

Nu is het wel zo dat voor de meeste devices die ik repareer de vervangingskosten ook gewoon niet opwegen tegen de veel lagere reparatiekosten. En zo moet het ook zijn vind ik. Als Apple tegen klanten zegt dat ze hun kapotte iPhone mogen inleveren en dan voor een substantieel deel van de nieuwprijs een nieuwe kunnen aanschaffen dan is het logisch dat deze klanten andere opties gaan overwegen.

Hoe dan ook, vanaf nu zal ik diverse door mij uitgevoerde reparaties via deze blog toelichten om meer inzicht te verschaffen in deze business. Het gaat tenslotte niet alleen om repareren; hergebruik en een duurzame samenleving zijn een groot goed!

Have Phun!